Eva

Juist als je zoekt vind je haar niet…

Lief, ’t is niet
in woorden te duwen
– ik hoop dat
dat je me kunt verstaan –
er zijn geen zinnen
voor jouw schoonheid,
omdat de letters
niet bestaan.

-Eva-

Met ongelofelijk veel trots stel ik aan jullie voor:
Deze (te) leukerd, lieve lieverd, schat met ongekend talent, mijn side-kick, mijn ‘toe-vertrouwambtenaar’, mijn vangnet…
Mijn Tintelende collega: EVA!

Maak kennis met Eva want ik weet zeker dat ook jullie in no time net zo verliefd op haar zullen zijn…

Geheel tegen alle verwachtingen in was ze opeens daar… Eva. Het nichtje van mijn oude buren. Zij wist over Tintelend Trouwen maar het gezicht erachter was onbekend. Totdat onze wegen elkaar per toeval kruisten en we met opengevallen monden samen aan de telefoon zaten.

Was dit echt?
Van vroeger spelen in de tuin, taart eten tijdens verjaardagen en bloemetjes plukken voor onze moeders tot nu volwassen, beide trotse moeders én met hetzelfde beroep?
Alsof het gisteren was pakten wij de draad weer op. Herkennen we de passie, het voorrecht om over de liefde te mogen vertellen & het spelen met woorden om keer op keer gevoel exact juist te vertalen. En… hebben we een klik die zijn weerga niet kent!

Eva vertelt…

“Je ziet hoe mensen elkaar overspoelen met oprechtheid en bewustzijn en hoe alles van ruis ontdaan is. Afgepeld. En dat dan alleen overblijft waarvoor je bij elkaar bent die dag. Dat is elke keer een liefdevolle klap in mijn gezicht. Dat went niet. En het is dat ik tekst heb voorbereidt, anders zou ik er telkens sprakeloos van worden. Wat is het lief. En verbonden. En echt.
En nee, ik blijf niet op het feest. Ook al denken jullie dat ik erbij hoor. Ik proost met jullie, glim en glunder mee. En ben ondertussen zo trots en geroerd dat ik hier sta. Dat ik dit mocht zien- en zijn. Dat zachte gangpad door de wei, de muziek, de mensen, de vogels, de wind. Die vader die zijn dochter weggeeft, maar haar nooit kwijt zal raken. Die jongeman die zijn bruid op schoot trekt tijdens het tekenen van de akte. En mijn droge mond, van vervoering en opwinding…
Dat ik dit mag doen, het vertrouwen krijg die liefde weer te geven. In al haar luchtigheid, zweven en aardse nuchterheid.

SDF-Christian&Bodei(231)-1

Straks rij ik in stilte naar huis, naar mijn eigen geluk dat ik koester en bewaak. En ondertussen geniet ik na van wat wij hebben meegemaakt, zolang als mogelijk. En dat doe ik in stilte. Daarom dans ik niet op jullie feest, maar wel in gedachten.”

Eva Schuurman is trouwambtenaar & ceremoniespreekster.

Op een betrokken wijze en met een immens inlevingsvermogen.
Ze is tekstueel sterk vanuit haar brede schrijfachtergrond (columns, poëzie, liedteksten, proza). En haar combinatie van kwetsbaarheid, humor en allesomvattende liefde raakt zowel luchtigheid als ernst.

Eva is afgestudeerd als podiumkunstenaar aan Kleinkunstacademie en winnaar van het Amsterdams Kleinkunst Festival. Ze kan improviseren vanuit liefde, invoelen vanuit ervaring en inleven vanuit interesse.